همه آنان که بر مزار شهیدان راه خدا بیحرمتی روا داشتید، مرگتان باد که شایستهای دوزخید.
با شنیدن خبر تخریب و نبش قبر حجربن عدی از اصحاب با فضیلت پیامبر (ص) و مظلوم اول، علی (ع) و از دوستداران اهل بیت (ع)، دلم راهی سوریه و مزار شریف آن بزرگ مرد شد. انگار همین دیروز بود که بر مزار آن بزرگمرد در سوریه مشرف شده بودم. غیر قابل باور است. غیر قابل تحمل است. باورکردنش ناممکن است که این موجودات بی شرم بعد از گذشت هزاران سال هنوز به دنبال انتقام از انسانهایی هستند که تاریخ آنها را به نیکی و شجاعت میشناسد. اینها به دنبال انتقام از خوبی، شرافت، انسانیت، صداقت، شجاعت، ربوبیت، هدایت، فهم و شعور انسان هستند. اینها برای تسکین دردهای روح وحشی خود به هر عمل بیرحمانهای دست میزنند. حتی به یک مزار خاکی هم رحم نمیکنند.
طاقتم از دست رفت و آمدم. آمدم به دانشکده سبز تا در دل آن ثبت کنم داغی که انشاءالله داغش را به دلهای سنگیتان خواهیم گذاشت. مینویسم و ثبت میکنم در اینجا و در دل تاریخ که نمیتوانید؛ نمیشود که بتوانید به این شکل حتی گوشهای از این ارادت و اعتقاد را خدشهدار کنید. زیرا که اینقدر سیاهبخت و بیشناخت هستید که نمیتوانید بفهمید چه میکنید و چقدر در راستای حق بودن اسلام و مسلمین قدم برداشتهاید. مینویسم و ثبت میکنم که بهزودی نابود خواهید شد و هر جا بتوانم قدمی در این راه بردارم، از شادمانی که شما بر مزار نبش شدهی مظلومی چون حجر بن عدی (ع) نمودید، شادمانتر خواهم بود.
بهعنوان یک انسان مسلمان و دوستدار اهل بیت، یاران و دوستداران پیامبر و اهل بیت ایشان این عمل زشت و ناپسند را محکوم میکنم. مرگتان باد که شایستهی دوزخید. روزی خواهد رسید که دستها و پاهای شکستهیتان، چشمهای کورتان، زبانهای گنگتان، گوشهای کرتان و جزء جزءتان از این عمل پریشان و پشیمان شده و از عذاب نجات نخواهید یافت.
اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ اَللّهُمَّ الْعَنِ الْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَيْنَ وَ شايَعَتْ وَ بايَعَتْ وَ تابَعَتْ عَلى قَتْلِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعاً اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْاَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ (ع)...
طاقتم از دست رفت و آمدم. آمدم به دانشکده سبز تا در دل آن ثبت کنم داغی که انشاءالله داغش را به دلهای سنگیتان خواهیم گذاشت. مینویسم و ثبت میکنم در اینجا و در دل تاریخ که نمیتوانید؛ نمیشود که بتوانید به این شکل حتی گوشهای از این ارادت و اعتقاد را خدشهدار کنید. زیرا که اینقدر سیاهبخت و بیشناخت هستید که نمیتوانید بفهمید چه میکنید و چقدر در راستای حق بودن اسلام و مسلمین قدم برداشتهاید. مینویسم و ثبت میکنم که بهزودی نابود خواهید شد و هر جا بتوانم قدمی در این راه بردارم، از شادمانی که شما بر مزار نبش شدهی مظلومی چون حجر بن عدی (ع) نمودید، شادمانتر خواهم بود.
بهعنوان یک انسان مسلمان و دوستدار اهل بیت، یاران و دوستداران پیامبر و اهل بیت ایشان این عمل زشت و ناپسند را محکوم میکنم. مرگتان باد که شایستهی دوزخید. روزی خواهد رسید که دستها و پاهای شکستهیتان، چشمهای کورتان، زبانهای گنگتان، گوشهای کرتان و جزء جزءتان از این عمل پریشان و پشیمان شده و از عذاب نجات نخواهید یافت.
اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ اَللّهُمَّ الْعَنِ الْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَيْنَ وَ شايَعَتْ وَ بايَعَتْ وَ تابَعَتْ عَلى قَتْلِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعاً اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْاَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ (ع)...
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۲/۱۷ ساعت 20 توسط دانشکده سبز
|
نام جشنوارهای است که رتبه سوم را در قسمت وبگاه بخش غیرحرفهای به دانشکده سبز اختصاص داد. به نظر میرسید زحمت زیادی برای جشنواره کشیده شده باشد. تنوع در محورهای جشنواره، مهمانان جشنواره از نظر سن و موقعیتهای اجتماعی و آثار ارسال شده و حتی تندیس جشنواره از ویژگیهای جالب این جشنواره بود. برخی که به فکر نمیکردید، حضور داشتند و جای برخی که حضورشان واجب بود، خالی بود. از همهی زحمتکشان این عرصه بخصوص مدیر جشنواره که میدانم در اینگونه جشنوارهای متحمل زحمات و مشکلات زیادی شدند، تشکر میکنم.
ضمن ارائه گزارش از جشنواره، فاصلهی ادعا و عمل را در مدیریت محیطزیست کشور زیاد عنوان کردند. این جملهای است که تک تک مدیران، حتی خود ایشان باید ریشهاش را در خودشان جستجو نمایند. اما باید بگویم که کاش مدیران بین ادعا و عملشان فاصله بسیار بود. متاسفانه دیده میشود که ادعایشان با عملی که انجام میدهند زمین تا آسمان مغایرت دارد!!! این درد است. انشالله در کشور ما این اتفاقات در حد صفر کاهش یابند. البته معلوم نیست ما اگر مدیر بودیم، بهتر عمل میکردیم. این نکته را اول به خودم، بعد به سایر منتقدان و صاحبنظران تذکر میدهم.
خداوندا تو میدانی که انسان بودن و ماندن، چه سخت است و چه دشوار است.